توجه * توجه

سایت در دست بازطراحی است

لطفا صبور باشید

خانه / حوزه موضوعات / اندیشه / شناخت نامۀ جامعه مدرسین حوزه علمیه قم

شناخت نامۀ جامعه مدرسین حوزه علمیه قم


شناخت نامۀ جامعه مدرسین حوزه علمیه قمفعالیت جامعه مدرسین را در سه مرحله خلاصه می کنیم

مرحله اول: از زمان تاسیس تا زمان تبعید امام خمینی (ره) به ترکیه و عراق

جامعه مدرسین را جمعى از علماء و اساتید بزرگ حوزه علمیه قم، در سال ۱۳۴۰ و با اهداف زیر پایه گذارى کردند:
۱ – اصلاح و تکمیل برنامه‏هاى درسى حوزه‏هاى علوم اسلامى و پرورش طلاب.
۲ – تحقیق در علوم و معارف اسلامى.
۳ – تبلیغ و گسترش اسلام در داخل ایران و کشورهاى خارج.
۴ – سعى در اجراى احکام و قوانین سیاسى، اجتماعى، قضائى، اقتصادى و فرهنگى اسلام.
۵ – دفاع از اسلام و قرآن.
۶ – مبارزه با طاغوت وستمگران و دفاع از حقوق محرومین و مستضعفین.
جامعه مدرسین از آغاز یک تشکیلات کاملاً مخفى بود و به صورت پنهانى کار مى‏کرد. در سال ۱۳۴۲ که مبارزات اسلامى ملت مسلمان ایران، به رهبرى قاطعانه امام خمینى(ره) و همکارى علماء و طلاب علوم دینیه و سایر اقشار مردم، آغاز شد جامعه مدرسین که یک تشکیلات روحانى بود دعوت امام خمینى را لبیک گفت و تمام توان خود را در تأیید و ادامه مبارزات به کار گرفت.
همگام با سایر مجاهدین، در چاپ و تکثیر و پخش اطلاعیه‏هاى امام خمینى و سایر علماء، در ارسال اطلاعیه‏ها به شهرستانها، در ارسال طلاب به مراکز مختلف براى سخنرانى در مجامع عمومى و به ویژه در صدور اعلامیه‏هاى زیاد مبنى بر تأیید امام خمینى، و به طور کلى در انجام هر کارى که به مبارزات کمک مى‏کرد، فعالیت داشت.
در خرداد ماه سال ۱۳۴۲ که امام خمینى به وسیله رژیم پهلوى بازداشت و به تهران اعزام و در پادگان نظامى، زندانى شد و مردم قهرمان ایران به عنوان اعتراض قیام کردند، جامعه مدرسین در تشویق مردم به قیام نقش مهمى را بر عهده داشت. رژیم پهلوى تصمیم داشت امام خمینى را در دادگاه نظامى محاکمه و اعدام کند، براى جلوگیرى از این کار علماى بزرگ اسلام از قم و دیگر شهرهاى ایران به تهران آمدند و به فعالیت پرداختند، جامعه مدرسین در حرکت علماء و مراجع قم و دیگر شهرستانها سهم بزرگى را بر عهده داشت. تعدادى از اعضاى جامعه نیز در جلسات علماء شرکت مى‏نمودند و در هدایت و نتیجه بخش بودن جلسات نقش مهمى را ایفاء مى‏کردند. در همین زمان و به کوشش برخى از اعضاى جامعه، چند نفر از فقهاء و مراجع بزرگ طى اطلاعیه‏اى مرجعیت امام خمینى را تأیید نمودند. در اثر قیام همگانى مردم و تلاش علماء و مراجع تقلید بود که رژیم نتوانست امام خمینى را اعدام کند و در ۱۷ فروردین سال ۱۳۴۳، برخلاف میل، او را آزاد و به قم باز گردانید. امام بعد از آزادى و ورود به قم به رهبرى مبارزات ادامه داد و جامعه مدرسین همگام با سایر مجاهدین بلکه پیشاپیش آنان، به فعالیتهاى خویش ادامه مى‏داد تا اینکه امام خمینى در چهارم آبانماه همان سال، طى نطق شدیدى قانون کاپیتولاسیون را مورد حمله قرار دادند و بعداً طى اعلامیه‏اى آن را محکوم نمود. و به همین جهت در تاریخ ۱۳ آبانماه ۱۳۴۳، دوباره امام بازداشت و به تهران منتقل شد و از آنجا به ترکیه و بعد از چندى به عراق تبعید گشت.

مرحله دوم: از زمان تبعید تا زمان پیروزی انقلاب

امت قهرمان و مبارز ایران، بعد از تبعید امام خمینى، از رهبریهاى مستقیم آن جناب محروم شده و هدف رژیم پهلوى از تبعید امام نیز همین بود، او مى‏خواست امام خمینى در نجف به فراموشى سپرده شود و مردم از مبارزات خسته و مأیوس گردند.
از این زمان وظیفه جامعه مدرسین سنگین‏تر و دشوارتر شد زیرا باید مردم را در صحنه مبارزه نگهدارند و از حادثه تبعید امام بهره بگیرند و بر علیه رژیم پهلوى افشاگرى کنند. اعضاى جامعه مدرسین همگام با سایر علماء و طلاب و دانشگاهیان و دیگر اقشار مبارز، در غیاب امام خمینى در دو بعد فعالیت داشتند: یکى ترویج و گسترش دائره مرجعیت امام خمینى و زنده نگهداشتن نام او، دیگرى افشاگرى بر علیه ستمگریها و مظالم رژیم و در انجام این مسؤولیت کاملاً فعال بودند و به وسیله نامه یا تلفن یا پیام با امام خمینى در تماس بودند و از رهنمودهاى او استفاده مى‏نمودند.
در همین رابطه بود که پس از رحلت حضرت آیت الله العظمى آقاى حکیم(ره) اطلاعیه‏اى مبنى بر مرجعیت آقاى خمینى، به امضاى دوازده نفر از علماء و فقهاء، تهیه و تکثیر شد. اطلاعیه مذکور به کوشش جامعه مدرسین و امضاى تعدادى از اعضاى آن تهیه شده و رژیم پهلوى را کاملاً خشمناک ساخت.
در فروردین ماه ۱۳۴۲ جمعى از اعضاى جامعه مدرسین به وسیله رژیم دستگیر و زندانى شدند. لیکن در زندان نیز همگام با سایر زندانیان به افشاگرى و مبارزات خویش ادامه مى‏دادند. سایر اعضاى جامعه نیز همگام با سایر علماء و مردم مبارز، به فعالیتهاى خویش ادامه دادند.
در تاریخ ۱۷ دیماه ۱۳۵۶ در اثر توهینى که در یکى از روزنامه‏هاى رسمى نسبت به امام خمینى انجام گرفت درسهاى حوزه علمیه قم تعطیل و تظاهرات وسیعى برپا شد که طى آن چند نفر شهید شدند و از همین زمان مبارزات اوج گرفت و به سایر شهرستانها کشیده شد، و شهادتها و تبعیدها و زندانهاو شکنجه‏ها نیز شدت و وسعت گرفت.
مهمترین فعالیتهاى جامعه مدرسین همگام با سایر علماء و عموم اقشار مردم مبارز ایران در این مدت عبارت بود از:
۱ – تماس با امام خمینى به هر طریق ممکن و اخذ رهنمود.
۲ – تماس با فقهاء ومراجع قم و علماى بلاد و تقاضاى حمایت از مبارزات.
۳ – تهیه اعلامیه در فرصتهاى مناسب و امضاء گرفتن از مدرسین و اساتید.
۴ – تکثیر و پخش اعلامیه‏ها در شهرستانها
۵ – ایراد سخنرانى در مواقع لازم‏
۶ – اعزام طلاب به شهرستانها براى سخنرانى‏
۷ – دعوت مردم به تعطیلى و شرکت در تظاهرات‏
۸ – پخش عکس و رساله امام خمینى و ترویج مرجعیت ایشان.
۹ – ارسال تلگراف به امام خمینى و تکثیر آن‏
۱۰ – رسیدگى به اعتصاب کنندگان و خانواده زندانیان و تبعید شدگان و شهداء
۱۱ – دیدن و احوال پرسى از تبعیدیان‏
۱۲ – دعوت به تعطیلى حوزه علمیه و دانشگاه‏
۱۳ – دعوت به تحصن‏
۱۴ – نامه سرگشاده به کمیسیون حقوق بشر
۱۵ – صدور اعلامیه مبنى بر خلع شاه از سلطنت و پیشنهاد تأسیس حکومت اسلامى در تاریخ ۱۳۵۷/۹/۲۱

مرحله سوم: بعد از پیروزی مبارزات

در تاریخ دوازدهم بهمن ماه ۱۳۵۷، در زمان اوج مبارزات، امام خمینى به ایران بازگشت و در اثر رهبریهاى قاطعانه امام و مبارزات سرسختانه امت قهرمان و شهید پرور ایران، سرانجام در روز بیست و دوم همان ماه، رژیم شاهنشاهى متلاشى شد وانقلاب اسلامى پیروز گشت.
در این زمان مسئولیت جامعه مدرسین تغییر کرد و از صورت مبارزه با رژیم طاغوتى به صورت مشارکت در تأسیس و تثبیت حکومت اسلامى تبدیل شد. و در این مرحله وظیفه داشت در چند جهت به تثبیت نظام جمهورى اسلامى کمک کند:
۱ – پذیرفتن مسئولیتهاى مربوط به نظام، در همین رابطه در نهادهاى مختلف حضور فعال پیدا کرد. مانند شوراى انقلاب، مجلس خبرگان تدوین قانون اساسى، مجلس شوراى اسلامى، شوراى نگهبان قانون اساسى، مجلس خبرگان رهبرى، دستگاه قضائى، شوراى تشخیص مصلحت نظام، شوراى عالى انقلاب فرهنگى، تعدادى از اعضاى جامعه مدرسین در این نهادها حضور فعال داشته و دارند.
۲ – تبیین و تحقیق در مسائل مورد نیاز نظام، مانند مسائل اقتصادى، قضائى و حقوقى، جزائى، فرهنگى، سیاسى و اجتماعى‏
۳ – اصلاح و برنامه ریزى براى حوزه‏هاى علوم دینى، به گونه‏اى که با نیاز نظام و جهان اسلامى هماهنگ باشد و به ویژه تشکیل شوراى مدیریت در حوزه علمیه قم و اداره حوزه به صورت بهتر.
۴ – تدریس علوم و معارف اسلامى و تألیف کتب مورد نیاز
۵ – کمک به تأمین قضات مورد نیاز.
۶ – تبلیغ و گسترش اسلام در داخل جمهورى اسلامى ایران و سایر کشورها.
۷ – پرورش استاد براى تدریس معارف اسلامى در دانشگاهها
۸ – تربیت مبلغ براى داخل و خارج ایران‏
۹ – تأیید نظام و مبارزه با توطئه دشمنان در فرصتهاى مناسب‏
۱۰ – حضور فعال در سمینارها و مجامع علمى داخل و خارج کشور.

فعالیتهاى جامعه مدرسین اکنون در چند معاونت خلاصه مى‏شود:
۱ – دفتر جامعه مدرسین
۲ – معاونت جامعه و مردم‏
۳ – معاونت جامعه و نظام‏
۴ – معاونت جامعه و روحانیت
۵ – معاونت ادارى و مالى‏

نهادهای وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم عبارتند از:
۱ – دفتر انتشارات جامعه مدرسین‏
۲ – دانشگاه علوم تربیتى و قضایى‏
۳ – بخش گزینش قضات‏
۴ – مجله نور علم‏
۵ – شوراى عالى حوزه علمیه قم


  • جناب آقای حسین کاوه

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.